Onderzoek naar associatie tussen ferritinewaarden en parodontitis
Een onderzoek dat onlangs is gepubliceerd in het Journal of Periodontology laat zien dat hoge ijzergehaltes een verband hebben met ernstige en wijdverspreide tandvleesaandoeningen zoals parodontitis.
Ijzer
Ijzer is belangrijk voor verschillende biologische processen in het lichaam zoals zuurstoftransport, DNA-synthese en energieproductie.
Om de ijzervoorraad in het lichaam te bepalen worden ferritinespiegels gebruikt. Ferritinespiegels zijn in verband gebracht met verschillende chronische ziekten waaronder parodontitis bij specifieke bevolkingsgroepen.
Het onderzoek heeft als doel de relatie tussen hoge serum ferritinewaarden en parodontitis te onderzoeken. Hierbij werd gekeken naar de indirecte en directe routes van verhoogde ferritinespiegels die worden veroorzaakt door sociaaldemografische en gedragsfactoren, serumontsteking en metabole risico’s.
Methode van het onderzoek
Aan de hand van de Third National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES III) uitgevoerd tussen 1988 en 1994 werden gegevens van 7283 personen van 50 jaar en jonger geanalyseerd.
De deelnemers werd gevraagd om demografische, sociaaleconomische, rook- en alcoholmisbruikvragenlijsten in te vullen. Daarnaast ondergingen de deelnemers medische, tandheelkundige en laboratoriumonderzoeken in het mobiele onderzoekscentrum.
Er werden parodontale onderzoeken uitgevoerd in twee willekeurig gekozen kwadranten. Klinisch aanhechtingsverlies (CAL) werd gemeten op 28 locaties. Bloedmonsters werden afgenomen om serum ferritinewaarden te bepalen.
Resultaten
De resultaten laten zien dat hoge ferritinewaarden direct geassocieerd met een hoger aantal aangetaste plekken door CAL ≥ 5 mm, en roken was hier ook direct mee geassocieerd.
Ook laten de resultaten zien dat een hoger ferritinegehalte de associatie tussen serumontsteking en parodontitis medieert.
Conclusie
Hoge ferritinegehaltes zijn onderdeel van een systemisch ontstekingsmechanisme en spelen mogelijk een rol bij parodontitis. De studie had echter wel beperkingen zoals de onduidelijkheid over de tijd van de waargenomen verbanden tussen ferritinegehaltes en parodontitis.
