Invloeden op de levensduur van tandheelkundige restauraties

Invloeden op de levensduur van tandheelkundige restauraties 400

Volgens een recente studie gepubliceerd in Dental Materials kan de levensduur van tandrestauraties worden beïnvloed door het aantal bedekte tandoppervlakken, het type vulmateriaal en psychologische factoren van de patiënt.

Resin-based composieten

Resin-based composieten (RBC’s) zijn inmiddels de standaard voor tandrestauraties dankzij hun esthetiek, gebruiksgemak en milieuvriendelijke karakter na het afbouwen van amalgaam. Door verbeteringen in hechting en vulstoftechnologie is hun duurzaamheid vergelijkbaar met amalgaam. De levensduur van RBC-restauraties hangt vooral af van patiënt-, tandarts- en tandfactoren, niet van het type materiaal. Een nieuwe ontwikkeling zijn supra-nano sferische fillers (SNSF’s), die de esthetiek verbeteren zonder de sterkte te verminderen, maar hun langetermijnduurzaamheid is nog onvoldoende onderzocht.

Onderzoek

Het onderzoek maakt gebruik van 15 jaar aan patiëntendossiers van de tandheelkunde kliniek van de universiteit van Lowa om voorspellende factoren voor de levensduur van restauraties te beoordelen. Alle directe composietrestauraties (RBC’s) bij volwassenen werden geanalyseerd, mits ze minimaal 90 dagen follow-up hadden en de behandelde tand niet later werd geëxtraheerd of endodontisch behandeld.

Resultaten

Het aantal door de restauratie bedekte oppervlakken had een significante invloed op de levensduur: naarmate meer oppervlakken werden hersteld, nam de overlevingsduur af (HR 2,49; 95 % CI 1,97–3,15; p < 0,001 voor vier oppervlakken). De aanwezigheid van een proximaal oppervlak had geen significante invloed. Patiënten met een eetstoornis (HR 1,72; 95 % CI 1,15–2,56; p = 0,008), droge mond (HR 1,20; 95 % CI 1,02–1,43; p = 0,033) of tandartsangst (HR 1,39; 95 % CI 1,14–1,69; p = 0,001) vertoonden een kortere restauratielevensduur, terwijl bruxisme geen effect had. Ook het type gebruikt vulmateriaal speelde een rol: restauraties met suprananosferische vulstof vertoonden een langere levensduur dan die met conventioneel vulmateriaal (HR 0,61; 95 % CI 0,45–0,82; p = 0,001).

Conclusie

Op basis van de resultaten kan geconcludeerd worden dat het type behandelaar geen invloed had op de duurzaamheid van de restauraties. Slechts enkele patiënt gerelateerde factoren bleken significant van invloed. Daarentegen hadden zowel het type vulmateriaal als het aantal door de restauratie bedekte oppervlakken een duidelijk significant effect op de levensduur van de restauratie.

 

Bron:
Dental Materials

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Wat is je functie?

Lees meer over: Restauratie